بعد از اين غيبت صغري كه به خاطر مهمان نوازي و خدمت به يه عده مهمون عزیز اون ور آبی، در ايام ماه مبارك بودم، با يه مطلبي اومدم كه از سر درده نه از سر .....

حتما دوستي خاله خرسه رو شنيدين يا خوندين.

همون ماجراي شكارچي و خواب و مگس و خاله خرسه و تخته سنگ و ....

بعد از كلي دربدري و خونه بدوشي و مستاجري كشيدن. دري به تخته خورده و به بركت خون شهدا يه وامي هم گير ما اومد تا شايد در اين ام القري جهان اسلام صاحب خونه شيم.

با توجه به بيست و شيش - هفت ميليوني كه با قرض و قوله تهيه كرديم مجبور شديم كه با شهرك شهيد محلاتي خداحافظي كنيم و مث ماركو پولو مسير ديار سابق يعني محله پدريمون همون دولاب رو در پيش بگيريم.

روزاي اول (همين هفته گذشته)كه دنبال خونه ميگشتيم خونه هاي ۶۰-۷۰ متري رو ميشد با ۸-۲۷ ميليون خريد اما ديشب كه داشتم از اين بنگاه به اون بنگاه دربدري ميكشيدم متوجه افزايش نجومي قيمت خونه شدم و همون خونه هاي ۶۰-۷۰ متري رو هم ۳۰ مليون نميدادن.

علت رو جويا شدم.

برادران عزيز بنگاه دار فرمودن: بعد از بيانات گهر بار حضرت مستر پرزيدنت كه از سر دلسوزي و ترحم به قشر آسيب پذير چند شرط از شرايط وام مسكن اقشار كم در آمد جامعه رو حذف كردن و به قولي قصد تسهيل امور آسيب پذيران جامعه رو در خانه دار شدن داشته اند و همين لطف ايشان باعث شد قيمت مسكن مث سوراخ لايه ازن رو به افزايش باشه.

همون جا تعرفه واردات تلفن همراه و ممنوعيت واردات لوازم مصرفي خارجي و ... يادم افتاد و دست از پا دراز تر فكر خونه ۷۰-۸۰ متري رو از سرم بيرون كردم و دنبال خونه ۵۰ متري مي گردم.